Meditatie oefening voor zelfhulp en troost

Rotgevoel

Soms kan je je helemaal verloren voelen en enorm eenzaam.  En het innerlijke negatieve stemmetje helpt ook niet echt. Herken je het?

Er was een moment in mijn leven dat ik mij zo immens slecht voelde, schuldig, beschaamd, algehele malaise. Bovenop de kater. Mijn eeuwige verloofde was ook kwaad op mij, en diep teleurgesteld, dus die was emotioneel niet bereikbaar voor enige steun.  Ik zag geen uitweg uit dat rotgevoel en wat me, dacht ik, vroeger altijd hielp ging me nu niet meer helpen.  En plus, het was net dat wat me zo ver gebracht had.  Ik had me op een trouwfeest zo laten vol lopen dat ik was beginnen snotteren tegenover mijn hele schoonfamilie over een jeugdtrauma. Waarvan ik me de volgende dag zo goed als niets herinnerde.  Dat schaamtelijk gevoel kan ik tot vandaag nog voelen. Ik wou dat ik verzwolgen werd door de aarde of onder een steen kon kruipen.

the-best-apology-1 Meditatie oefening voor zelfhulp en troost

 

Wel, dat was het dan voor mij.  Gedaan met drinken.  Drinken om zever te vergeten?  Dat werkte blijkbaar niet meer want de enige keren nog dat ik met die reeds lang verwerkte onzin afkom, was als ik gedronken had.  Het is zoiets als gewone mensen als ze drinken, die herhalen ook steeds maar hetzelfde. Bon, dat was niet meer wie ik wou zijn. Hoe ik wou zijn. Dingen die gebeurd zijn zijn gebeurd. Enough already.  Maar dat rot gevoel gaat niet meteen weg, bij die beslissing.  Elke vezel in mijn lichaam voelde schaamte en zelfhaat. Alleen tijd kon deze domme actie wat afzwakken. In de tussentijd heb ik voor mezelf een techniek bedacht om wat aardiger te zijn en mezelf wat te troosten en dat jeugdtrauma eindelijk los te laten. Op een gezonde manier.

Ik schrijf het hier even neer, hopelijk kan je er ook iets mee.

How to:

Sluit uw ogen en controleer uw ademhaling. Zie hoe je de straat afwandeld of rijdt, eender wat, naar het huis of de plek waar het trauma plaatsvond.  Als je het wat moeilijk krijgt met de gedachte, mag je gerust een blokje om wandelen eer je aan de deur komt. Neem zoveel tijd als je wil.

Aangekomen, open de deur en wandel binnen. Negeer alle slechte dingen die rondom gaande zijn en wandel meteen door naar de plek waar je je jongere zelf kan terugvinden. De plek waar je je veilig voelde en alleen bent. Voor mij was dit mijn slaapkamer.  Doe de deur open en neem je ellendig hoopje jonge jij vast en troost. Troost zoals je ieder ander waar je enorm veel om geeft zou troosten als je ze zo verdrietig zag. Ga door met lief en aardig zijn voor jezelf tot je merkt dat je jongere jij zich beter begint te voelen, daarna kan je rustig afscheid nemen of tot ziens zeggen. Stop jezelf eventueel onder.

Hier is een tekening dat ik erover gemaakt heb. Ik ben verre van een Da Vinci maar het heelde wel.

20160816_145048-768x1024 Meditatie oefening voor zelfhulp en troost
Walk down memory lane, enter the door, go find yourself and comfort yourself like you would comfort any other sad kid.

Ps: Ik ben jarig vandaag + het is mijn nuchterheids anniversary! Dubbel feest. Onnodig te zeggen dat ik mij vandaag 100% anders voel als de dag die ik hierboven beschreven heb. Ik voel mij trots en gelukkig.  En ouder worden vind ik helemaal niet erg. Waarom niet? Omdat ik mij zo goed voel, dat een nummertje daar niets aan kan veranderen

Weg naar herstel and keep it up

Ben jij herstellende? Sta je er voor of heb je je duivels al overwonnen? Zo ja, hoe pak jij het aan?

Voor mij is het nog happeningen. Ik schrijf hier voor mezelf, en misschien zit er voor u ook iets bruikbaar bij, mijn werkplan op.

  1. -Zien in wat fout gaat/wat fout is/fout was.  En stop making excuses. -Normaliseer geen excessen of wat fout aanvoelt.  Omdat ‘iedereen het doet’ is geen geldig excuus om mee te doen.
  2. -Neem je verantwoordelijkheid. Enkel jij ben verantwoordelijk voor hoe je je voelt. Hoe je iets opneemt. Hoe je met een situatie omgaat.
  3. – Gewoon is echt goed genoeg, wat je leest/ziet/hoort is niet echt. Wat je voelt, en zelf beleeft is subjectief, maar het is wel écht. Handel daarom naar eer en geweten . Doe wat goed aanvoelt.
  4. -Verval niet in de slachtofferrol. Het staat fatalistisch en het is zeker geen excuus om niet te veranderen. Het kan u afremmen, maar hoeft u niet te stoppen.  Er is niets dat huidig zelfdestructief of wangedrag goedpraat. Iedereen heeft wel wat
  5. -Ga een eindje lopen. Sowiso elke 2 dagen, nog meer als je stress hebt of het donkere dagen zijn. Je kan niet geloven wat een boost het geeft aan je eigenwaarde, zelfvertrouwen en het is een zen moment. En hoe vlotter het letterlijk begint te lopen, zoveel te beter je je voelt.
  6. -Geef het tijd. Wij evolueren niet zo snel als de technologie. Meet je daar niet aan.
  7. -Je kan er eens over praten, je kan er 100 x over praten, maar dan houdt het op. Als er verder niets veranderd buiten wat afpraten, zal er in wezen weinig veranderen.
  8. – Zoveel miljoenen jaren evolutie.. Doe daar wat mee, verbeter jezelf!
    – Diep iets uit wat je interessant vindt.
  9. – Wees eerlijk met jezelf
  10. – Sta op en ga slapen met je waarden, mijne: gediciplineerd, eerlijk, loyaal,  positief en grappig. Zo wil ik zijn, zo wil ik gezien worden
  11. – Zoek gelijkgestemde mensen, diep contacten uit. Gooi desnoods heel uw sociaal leven omver.
  12. – Wees streng voor jezelf maar niet hard. En zeker niet hardvochtig. Luister naar uw buikgevoel, niet het kritische stemmetje in je hoofd

Nieuws van de dag

Binnenkort is het gedaan met goedkope replica’s van design meubelen. Ik kan alleen uit eigen ervaring praten:  wij bezitten originele Panton stoelen, de Alien table van Catellan staat reeds -tig  aantal jaren in onze woonkamer en ook een Jori relaxzetel Icarus vond er zijn stal.

01_cattelan_italia_coffee_table_alien_03 Nieuws van de dag
Alien

En dan hebben we namaak hang it all kapstokken van Eames.  Met de Panton’s alles goed, een vriendin wil ze graag overkopen zelfs.  De tafel  mag een een goeie schrobbeling krijgen maar blijft aardig om te zien.  Jori overleefd tot hiertoe twee speelse dochters. De Eames’ not so much. 4 maandjes en er is al een stukje verf van zo’n bal gechipped. Nu ben ik normaliter geen snob, helemaal niet zelfs. Maar iets moet het prijsverschil verklaren, en dat zal heus niet enkel de naam zijn.  En toch wordt dat knagend besef snel verdrongen als er een ‘koopje’ tegenover staat.
Nu ik meer up close en personal ben met design en na kritisch onderwerpen van mijn vintage design stukken die ik aankoop/gebruik/verkoop, staat het gewoon als een paal boven water.  Die krengen zijn bijna een eeuw oud en hebben niets van hun charme verloren. Als dat niet duurzaam is!  Ook blijven ze waarde behouden en zorgen voor effectief jarenlange pret. Buiten het ontwerp zit de kwaliteit gebeiteld. Ik heb mij toen laten vangen door de aantrekkelijke prijs met die Eames kapstok.
Het is zoals een wijze ex-collega van mijn eeuwige verloofde pleegt te verkondigen “de gierigheid bedriegt de wijsheid”.

Ik begrijp een bedrijf als Vitra en sta achter hun filosofie, heb er enorm veel respect voor.  Ze investeren veel, onderzoeken, hebben geschiedenis bewaard zodat we ook nu nog van de tijdloze ontwerpen kunnen genieten.  En ik begrijp de nepperd-kopers. Wie wil er nu niet een sophisticated interieur hebben zonder er uw eerstgeborene en uw linker nier voor op te offeren?
De ontwerpers verdienen tevens waardering in de vorm van een degelijk loon…

Hoe ik mijn diploma ga verzilveren over enkele jaren, weet ik nog niet.  Mijn hoofd barst alleszins van uitvindingen, verbeteringen, ontwerpen van meubels, interieurs van caravans, mijn eeuwige liefde verlichting…. Zoveel!  Uitvindingen die hopelijk de wereld as we know it gaan veranderen en niet gelijk als goedkope knock offs op de markt komen. Maar, ik weet nu ook, het is hard werk.  Ideëen hebben is één ding.  Uitwerken en er een succes van kunnen maken een ander.
Al een dik jaar gaat mijn hart sneller kloppen van de Brokis Balloon lamp. Een namaak kost 299 $. De echte 920 €. Dat gaat ons familiebudged ver te boven en zo gek krijg ik mijn liefste niet.  Dus zoals mijn toekomstige eeuwig blijft smachten naar een Ford Mustang, zo zal ik blijven smachten naar de Balloon lamp. Ooit.. ooitbrokis Nieuws van de dag

Review eerste Meetup bijwoning

 

m_swarm_128x128 Review eerste Meetup bijwoning

Recent ontdekte ik Meetup.  Gefundenes fressen voor een born again ambitieuzeling gelijk ik.  Maar wat ben je met ambitie zonder strategie of plan? Niet veel. Enthousiasme is al veel, maar op enthousiasme alleen raak je niet ver in deze moderne wereld. Zodoende schreef ik mij in voor een workshop van de Female Founders Brussels , genaamd
“Learn about Instagram and Twitter for branding and marketing”.

Eerst sprak Marta van Wellbelicious over hoe men zich kan profileren op Instagram en hadden wij een gesprek over haar passie: gezond leven. Ik kan haar helemaal begrijpen, ook voor mij word gezond leven steeds meer een noodzakelijke way of life om gezond en gelukkig te blijven.  Daarna was het tijd om Twitter als platform in de verf te zetten door Agnes van The WorkLife HUB.
Wat ik er van vond?
Het is heel spannend om in je eentje op onbekend terrein te begeven. Ik was fashionably early, was daar als eerste. Maar mijn ongemak verdween snel. Alle dames waren erg hartelijk, geïnteresseerd en interessant, behulpzaam en positief. Kijk, daar krijg je nu eens energie van! De workshop werd in het Engels gegeven, daar had ik geen probleem mee. Moest het in het Frans gegeven zijn, dan had ik nooit kunnen volgen.
Ik heb twee bladen notities en ik heb wat bijgeleerd over marketing en vrouwelijke rolmodellen mogen aanhoren. Deze dames doen dit belangeloos en gratis. En ik die dacht dat enkel de zon voor niets opkwam!

Kortom, ik ben blij dat ik mijn schroom overwonnen heb en het gewoon doe, ik moet nog heel veel leren voor ik de sprong in het diepe waag als zelfstandige. En van wie beter als van dames die mij zijn voorgegaan? Ik ga zeker nog gaan.

Wie waren er nog? Dames van verschillende leeftijden, achtergronden, nationaliteiten en huidskleuren. Diegene die ik sprak?  Twee jongere dames, één dacht aan een evenementenbureau, een andere aan cosmetica website, één dame had al een shop in tafelkleden, een andere vrouw wou haar holistische praktijk upliften en er zat nog een succesvolle zakendame die wou weten in hoeverre zij nood heeft aan Twitter als promotiekanaal. Want natuurlijk kruipt overal erg veel tijd in, tijd die ze misschien niet meer te over had.

Ik vat even samen wat ik heb genoteerd:

  1. Denk goed na over uw waarden, waarvoor jij (en uw zaak) staat. Mensen zijn niet meer geïnteresseerd enkel in een product. Ze willen zich binden met waarden/emoties en een levensstijl die bij een merk past.
  2. Geef veel en gij zult krijgen. Zorg voor interactie met gelijkgestemden op het platform. Laat merken wat jij goed vindt bij hun.  Sociale media dienen voor interactie.
  3. Plan alles goed, zorg dat uw brand een gezicht krijgt. Een herkenbare smoel
  4. Volg mensen waar jij naar opkijkt. Kijk wat de populairste accounts op alle platformen (youtube, twitter, instagram.. etc) posten. Kan jij daar iets uithalen wat bij u past of aan uw ding kan aanpassen?
  5. Kijk rond in trending Hashtags in uw interessegebied om interactie te bewerkstelligen
  6. Vraag op een beleefde manier advies van mensen naar wie je opkijkt, durf dat.
  7. Gebruik desnoods van in het begin betalende app’s die uw werk vergemakkelijken en kunnen dienen
  8. Tweetdeck is erg interessant om het overzicht te bewaren en programmeerbare Tweets te versturen. Wees niet bang om 1 tweet meerdere x-en per dag te versturen. Zeker op uren dat je weet, uit ondervinding, dat het geïnteresseerde mensen zal bereiken.
  9. Stel Google Alerts in om interessante artikels te vinden. Deel wat jij interessant vindt
  10. Praise in public, criticize in private (if you must). Laat iedereen in zijn waarde. Hou u aan uw waardes.

Voilà hopelijk heeft u er zo ook iets aan 🙂

Tournée minerale, het mooiste cadeau dat ik mezelf gaf

logo Tournée minerale, het mooiste cadeau dat ik mezelf gaf

5 Maand en enkele daagjes ben ik nu een droogstoppel.  Iemand die geen plezier heeft, niet kan ontspannen of niet weet wat écht leven is. We leven toch maar 1 keer! Dat is de belofte van alcohol, plezier, ontspanning, écht leven.  Waarom dan die masochistische neiging?  Tja, omdat het niet leuk meer was gewoon. Alcohol drinken. Zelf als bleef het binnen de perken (maar dat doet het nooit want volgens de nieuwe richtlijnen is ook 1 drankje al puur vergif en een aanslag voor je lichaam. En zo voelde het ook), dan nog voelde ik me de volgende dag dof, moe, lusteloos. Al bij al niet prettig. En was ik vaak loslippiger geweest dan dat ik had willen zijn.  En vaak wou ik simpelweg gewoon ook helemaal het niet bij 2 pintjes of wijntjes houden. Ik heb dat ook nog maar zelden geweten, iemand die er enkele drinkt en dan op watertjes overgaat.  Het was puur een last om tegen mijn “goesting om verder te drinken” te vechten.  Dus maak ik het me makkelijk en drink er geen één. Ik heb er bitter weinig aan, aan 1.  En er gaat een schakelaar in mijn kop om die mij wil overtuigen “nog ééntje? eentje is geentje” en al die andere cliché dooddoeners die meer drinken moet goedpraten.

Ik kon het me niet voorstellen, dat ik zo ver ging geraken. Ja ik was al eens twee keer zo’n 3 maand gestopt. Om dan te besluiten dat ik echt wel ‘volwassen’ (what’s in a name) met alcohol kon omgaan, om dan na een bepaalde tijd toch weer eens teveel gedronken te hebben en spijt te hebben als de haren op mijn hoofd.  Het was een vicieuze cirkel, waar ik uit wou.

In’t begin viel het mij wat moeilijk, echt overal is drank en overal wordt het aangeboden.  Het hoort er overal bij. Bij alles, en iedereen. Dat was best confronterend.  Tot op een gegeven moment de switch omging, dat de voordelen veel talrijker bleken dan de luttele ‘voordelen’ van alcohol nuttigen. Het gaat mij gewoon tè goed om dit nog op te geven,
mijn relatie gaat prima
* ik voel me een goed voorbeeld voor mijn kinderen. Ze gingen ervan uit dat élke volwassene alcohol drinkt.  En ik heb ook meer geduld en tijd voor hun * mijn huid straalt
* ik straal
* ik ga sporten (ga mij zelfs inschrijven voor de 20 km van Brussel *slik
)
* op het werk en in mijn studie gaat het prima, ik heb tijd voor andere dingen (nuttige dingen)
* ik voel ambitie borrelen
* ik ben trots op mezelf
* ik verkoop geen onzin of geleuter
* ik sta fris op * voel me geen ganse of zelfs twee dagen brak
* mijn mond stinkt ’s ochtends gewoon naar ochtenbek en niet naar gemarineerde ochtenbek!
* fibromyalgie be gone!
* niet verdikt tijdens de feestdagen. 62 kg ipv 65 kg
* het werkt aanstekelijk voor mijn omgeving, man drinkt ook veel minder en zelfs mijn ouders * Geen verloren avonden/dagen of weekends meer
* Ik rook niet meer! Want alcohol en drang naar sigaretten, hoewel ik nuchter niet roker ben, gingen hand in hand

und zo weiter…

Hoewel iedereen het voor zichzelf moet uitmaken, kan ik het alleen maar aanraden. Dit is dus eigenlijk een beauty review, motivational post, en gezondheidsblogpost in één 🙂

Tips voor de transitie

Als aanvulling op mijn tips gisteren om te stoppen met antidepressiva (en alcohol drinken, en de social media verslaving etc etc) kan ik nog zeggen:

Laat uw bloed eens testen op tekorten. Ook dit kan een enorme domper op de vreugde geven. Zo blijk ik een constant vitamine D tekort te hebben. Dat maakt een mens niet bepaald vrolijker. Dit vul ik nu aan met D-druppeltjes en ik neem gelijk maar een vitamine preparaat, en ook omega 3-6-9 erbij.

Want Omega 3-6-9 heeft ook erg te maken met moodswings. Daar is genoeg over te vinden als men eens googled.  Het heeft geen zin hier in herhaling te vallen of met een ander zijn “onderzoek pluimen” gaan lopen over dit onderwerp, ga ik niet doen. Alleen dat het misschien een kleine tip is die veel verbetering kan brengen en net dat tikje extra doet aan de mood. Ik slik wel liever een vitamine preparaatje dan antidepressiva.

Nog eentje!  Neem je fototoestel of smartphone ter hand. Niet om eindeloos te gaan scrollen, ook niet om narcistischweg een boel selfies te nemen. Neen, doe een kleine wandeling in de omgeving en probeer iets te vinden wat je beroert in de natuur.  Een plekje dat je vroeger als kind leuk vond om naartoe te gaan ofz.  And shoot!
Meestal is het mooiste niet op ooghoogte te zien, zo werkt de natuur niet.  Die draait niet om ons.  Maar ga eens heel laag kijken of net heel hoog.  Een teer bloempje dat toch de vrieskou doorstaat of de mooie winterlucht. Een door de vries aangebeten blaadje…

Wat me opvalt, sinds ik mezelf meer buiten dwing is dat het vanzelf meer een goede gewoonte wordt.  Ik moét gewoon eens buitenkomen nu, vroeger was ik met geen stokken buiten te porren en was ik negatief. Het leek steeds slecht weer en donker en saai en blabla.
Maar als je buiten staat valt het op dat het weer er van binnenuit steeds slechter uitziet dan dat het werkelijk is. En dat het heus niet zo vaak regent als we denken.  In al mijn jog-uren die ik heb afgelegd ’s avonds, heb ik nog maar 1x in het midden van mijn run een buitje over me heen gekregen. En weet je, het stoorde niet eens.

Stoppen met

Dingen die mijn leven met grote sprongen verbeterd hebben. Zodat ik in één jaar tijd mijn anti depressiva kon stoppen (na 7 jaar gebruik) en tot hiertoe redelijk stabiel blijf.

Stoppen met:

  1. roken. Deed ik samen met puntje twee.
  2. stop met alcohol drinken. Ben nu 5 maand gestopt, going on for life. Ik zie nu voor het vergif wat het werkelijk is, en ik wil nooit meer terug. Ik heb echt mijn leven terug gekregen
  3. Sociale media afschuimen.  Puur tijdverlies. Op 5 min per dag kan je ze allemaal afgegaan hebben en 100x hetzelfde gezien en gelezen hebben.  Het echte leven is interessanter. Of positieve soc media, zoals pinterest. Daar wordt ik wel blij van.
  4. Het nieuws constant lezen en over nadenken. Het lost niets op. Ja er zijn veel losers, haters, monsters en wastes of space op de aarde, maar zolang ze niet binnendringen in uw echte reële wereld dan hoeft het mijn probleem niet te zijn. Het raakt mij te hard, ik kan er niets aan doen, dus tja. Jammer dan.
  5. Naar mijn innerlijke stem luisteren. Dit is een moeilijke en lukt mij maar zelden. Helaas is dit een dikke, negatieve zeur.

Wel doen!:

  1. Sporten. Nooit gedacht, maar ik kan ondertussen ettelijke km’s lopen zonder in noemenswaardige problemen te komen. En ik geniet er zelfs van. Als ik voel dat het donker wordt, als ik onder stress sta,.. ga ik lopen. Even verstand op nul, verse lucht en licht en erna een voldaan gevoel.. Het is van onschatbare waarde voor mijn mentale welzijn.
  2. Mijn best doen op school. Sinds ik geen alcohol meer drink voel ik mij super en ambitieus. Ik heb zoveel tijd verloren met die onzin.  Alles wat ik in mijn mars zat liet ik verzuipen.  Ik dacht liever niet te veel na en wou ontsnappen aan mijn gedachten.
  3. Aan zelfontplooiing doen. Leren schilderen, triple P gaan volgen om beter te leren opvoeden, gitaar leren spelen, illustrator/indesign leren, frans leren etc etc.
  4. Gezond eten, een moeilijke want ik ben dan wel van bijna al mijn ongezonde verslavingen af.. Chocolade eten en koffie drinken blijken een hardnekkige gewoonte te zijn.

Voilà in’t kort opgesomd waarover ik een maand zou kunnen schrijven

 

Hondenpoep en waarom het verpakken? Vreemd menselijk gedrag

De zaak van de verpakte hondenpoep..

Bij de ochtendlijke wandeling door ons randstedelijk verwordende dorp, gaat mijn hoofd wat los. De hond gaat graag mee en ik vraag mij soms toch af wat dat beest van ons, mensen moet denken. We doen ze een lijntje aan, nemen een paar zakjes ter hand en weg zijn we.  Beetje snuffelen, baasje doet niet mee. Wat raar, er is zoveel te ruiken! Aan elke paal en soms een bepaalde plek in het gras. Ruikt ze dat dan niet? Ola, al die spanning slaat op mijn darmen. Assume the position, maak een mooie kromming met die rug.. hmm bijna kramp in de beentjes maar daar komt hij. Aahhh, dat lucht op. Daar komt het baasje, met opgetrokken neus en een zakje rond haar poten. Wat gek? Er is toch niets mis met een beetje hondenpoep? Ruikt lekker! Nu ja, als ze dat leuk vindt doet ze maar. En weer verder. Nu gooit ze mijn zaakje in een vuilbak. Ook vreemd, als we wandelen kom in nogtans vaak zo’n gevulde zakjes tegen.  Ik strompel er ver over!

orange-bag Hondenpoep en waarom het verpakken? Vreemd menselijk gedrag

Want jawel. Er zijn blijkbaar zat baasjes die, na de behoefte van hun beste vriend wel de moeite getroosten een zakje te ontvouwen (geen simpel iets, zeker nu niet met verkleumde pootjes), het rond hun poot binden en in de warme brij  duiken. Om dan demonstratief het pakje midden op de stoep te plaatsen. “Ziezo”, denken ze dan vergenoegzaam, “dat heb ik weer netjes opgelost als verantwoordelijke burger. Nu kan een gemeentewerker, of iemand anders die door MIJN belastingsgeld wordt betaald, de boel opruimen. Of niet. Niet mijn probleem.”  Oh ja, ik begrijp best dat een 300-tal meter met zo’n ding rondlopen niet je dat is, maar doe het toch maar gewoon.  Waarvoor dank!

ABC meisjes letterkaart

Mijn oudste meisje, is een meisjes meisje. Persoonlijk duw ik haar niet in die richting, ik loop er zelf 99,9% van de tijd ongeschminkt bij, op air maxen, in een jeans, nerbril, altijd zo’n 3 kg te zwaar .. Hey, het is mijn look.
Ik drukte haar al voor K3 op het hart, dat meisjes ook verliefd kunnen worden op meisjes en jongens op jongens. Maar bon, ik heb niets te zeggen want alles wat op de speelplaats wordt gezegd is nu eenmaal la vérité.  Meiskes zien graag roze, jongens blauw. Zo is het gedrukt in het heilige boek.  3de kleuterklas he mensen. Den betweter.

Zo weet ze mij nu te vertellen dat haar vriendinnetje L. écht wel moet  gedroomd hebben, toen ze het vreselijk monsterverhaal beleefde (elfjes die leeftig hun vleugels werden verbrandt enz). Niet omdat ze mij geloofde toen ik haar zei dat dit niet kon en om mijn gelijk te halen in de daaropvolgende volwassen discussie, de hiaten in het verhaal begon aan te wijzen. Nee nee.. Ze gelooft niet meer in monsters, want monsters stelen. Naar’t schijnt. Want op een nacht, toen ze ’s nachts boeoeoeh boeheo hoorde roepen (ja zo zei ze da echt, er zei iemand grafstem boehoeh.  Ik zei: “ja dat is monsters, de officiële monstertaal, en betekent zoveel als “als een boom valt in een bos en niemand hoort het, is er dan geluid?”).  Hoewel ze er nooit een zag en die snoodaards enkel des nachte komen, had hij zich verraden door te praten en ze wist dat er een monster in haar kamer moést zijn. Maar des ochtends zag ze dat haar horloge er nog lag, dan was het zo klaar als pompwater. Monsters bestaan niet. Althans, ze weet het, maar nog niet genoeg om geen ongegronde angsten meer uit te staan als ze naar de wc moet bij valavond. Dus mag ik mee staan wortel schieten aan de pot als een van beide moet gaan. Extra gezellig bij boodschap nummer twee. Ik zou wensen dat er dan een monster kwam om mij kapot te maken. Maar ik denk dat die monsters ook wel beter weten. Wie eet trouwens zoiets op wat zo’n stank produceert?
In al mijn nuchterheid leer ik mijn dochter dat de enige monsters die er bestaan, de medemensen zijn. Niet allemaal, maar er loopt toch wat rond waar je van denkt.. ik dank god op mijn twee knietjes dat ik daar niet mee hoef om te gaan. En gelukkig voelt die mens hetzelfde over mij. Stel je voor. Zou anders nogal ongemakkelijk zijn.2016-11-18-1024x531 ABC meisjes letterkaart

Swat. Ze is hard bezig met schrijven en letters. Schattig en inspirerend om te zien, zo’n jong geweld dat nog niet gedesillusioneerd en ge-burneout/gevloerd is door het eentonige leven en werken van alledag. Ik bedoel, wat valt er nog te veroveren eens ge tot tien kunt tellen en uw alfabet kent, right?  Ik wil haar gerust helpen, maar ik krijg meestal een hap en een beet van “ik wil het zelf doen, ik kan dat zelf”. Niet dus, loser!  Maar misschien kan ik de samenwerking wat vlotter laten verlopen door met leuke prentjes te werken. Dus heb ik een ABC letterkaart ding ineen geflanst met nen hoop roze prentjes. Roze is de magische kleur. Serveer ze een drol, en ze trekken hun neus op. Maar maak er een roze drol van met roze korreltjes op een glitter roze bordje en ze zouden nog beginnen twijfelen.

Vanavond zal ik er eens de zweep opzetten en zien wat het geeft. Ik geef haar 2 uur om het te kunnen. Moet lukken. Anders worden de duimschroeven aangehaald. Iedereen die ook wil gebruik maken van dit spelletje, feel free om te downloaden. Ik heb ze gelamineerd en in stukken geknipt. De bedoeling is dat uw kind de eerste letter van het uitgebeelde voorwerp kan aanduiden.

 

Portes de France

Op vakantie in France verbaasde het mij welke voordeur volstaat voor de Fransen, niets geen “certificaten”deur met supersonische isolatie. En hoe meer verf eraf bladert, hoe charmanter het lijkt. Bij onze deur ziet het er gewoon mottig uit 🙂